BEELDerig © Sieglinde Wuyts, all rights reserved

Portretsessie

Bij grote en minder grote mijlpalen in je leven
Je geeft je lief graag een shoot cadeau om jullie band vast te leggen (en nadien in veelvoud van jullie muren te laten spatten), je bent zwanger en wil deze unieke periode vereeuwigen (zonder gordijnen rond je lichaam weliswaar), je hebt een feestbeest (communie/lentefeest) en wil een oprecht beeld van deze bijzondere periode, je vertrekt naar het buitenland en wil voor de achterblijvers enkele mooie portretten van je gezin laten maken (een houvast voor de periode dat jullie er niet zijn), je ouders zijn 50 jaar getrouwd en je doet hen met de hele familie een sessie cadeau (want waar doe je hen meer plezier mee dan foto's van hen samen met hun reeds zo vertakte kroost?), jullie hebben een baby en leggen graag deze eerste momenten in jullie cocon vast...
En zo zijn er vast nog -grote of minder grote- mijlpalen die je graag in beeld laat brengen.
Nooit perfect- altijd oprecht
Schrik om te poseren? I know the feeling, ik krijg ook schrik van mensen die een pose aannemen en niet laten zien wie ze écht zijn. Het is een diepgeworteld schoolfotografen-trauma vrees ik: Wie heeft trouwens ooit gezegd dat je voor een portret braaf op je stoel moet zitten, je knieën naar rechts en je hoofd naar links moet draaien en dan "spontaan" moet lachen binnen de 2.4 seconden? Dus laat vallen dat idee van poseren. Relax, maak plezier, geniet van elkaar (of plaag elkaar). Dankzij mijn ervaring loods ik je er zo door. De enige regel die telt is deze: Amuseer je! En laat me zien wie je écht bent. 
Vaak zeggen ouders me "Dat jij zo veel geduld hebt met onze kinderen, ik zou dat echt niet kunnen." In mijn achterhoofd hoor ik onze dochters dan bulderen van het lachen "Ons mama? Geduld? Yeah right!" En ze hebben gelijk... kinderen die niet de jouwe zijn, daar heb je automatisch meer geduld mee. Dus no worries! En krijg je het zelf een beetje lastig omdat één van de kinderen misschien niet meteen wil meewerken? Wandel dan gewoon even weg van het toneel... meestal maken ze dan een klik en gaat het als vanzelf. Ik ben zelf mama, ik weet hoe dat werkt ;)