BEELDerig © Sieglinde Wuyts, all rights reserved

Een dag uit het leven van

Catherine, Stefaan, Arthur*, Oscar & Stella

Ze hingen al een hele zomer tegen de betonnen tuinafscheiding in de zon te blinken, maar op het moment dat ik langs kwam voor "een dag uit het leven van" Catherine, Stefaan, Arthur*, Oscar en Stella mochten ze ein-de-lijk geplukt worden: heerlijk sappige druiven.

Samen fruit snoepen, boekjes lezen, de speelgoedauto onder mama's benen rollen... Ideale, nonchalante dag-uit-het-leven-van-momenten.

Toch was dit niet zo maar een dag. Die dag zou Arthur, het oudste zoontje van Catherine en Stefaan, 5 jaar oud geworden zijn en die dag brengt het gezin altijd bewust samen door. In de tuin staat een vlinderstruik die (net als elke vlinder die eender waar het pad van één van de gezinsleden kruist) aan hem herinnert. Op het moment dat we voor de druivenranken klaar staan om de speciale, zelf geknutselde ballonpost richting Arthur te laten vertrekken, komt plots een witte vlinder tussen Catherine en Stefaan fladderen. 

Later die dag gaan we met een gigantische vlinder vliegeren in het (windstille) park, wordt er geravot, vliegen Oscar, Stella en ook Catherine om de beurt de lucht in, balancerend op Stefaans voeten, belandt mama onderaan de "vleeshoop" en volgen er massa's kriebels en (groeps)knuffels.

 

De dag eindigen we -heerlijk verkoelend-  met natte voeten (en in Stella's geval ook een nat schaterlachend gezicht wanneer de fontein tot in haar gezicht spat). Wanneer Oscar aan Stefaans armen door het water en daarna steeds hoger door de lucht zwiept, neem ik afscheid van een ongelooflijk warm en veerkrachtig gezin waarin op een bewonderswaardige manier met een zo allesomvattend verlies wordt omgegaan. De hele terugweg (en nog lang daarna) denk ik aan het moment waarop de vlinder plots opdook. Sindsdien glimlach ik telkens wanneer een vlinder passeert en denk ik "dag Arthur!".